A Regueifa Blog

DAS KAPITAL - Ruido Negro (2011)

2011-07-20T12:10:00.001+02:00

[+]

Bangor - Lembrarás este cuarto (2011)

2011-07-05T12:36:00.002+02:00

[+]

ATAQUE ESCAMPE - Violentos anos dez (2011)

2011-04-26T18:19:00.001+02:00

[+]

TERBUTALINA - Live in Catoira (2011)

2011-03-30T13:20:00.000+02:00

[+]

OS TRASNOS DE MOSCOSO - Casa da Joaquina (2011)

2011-01-13T13:38:00.001+01:00

[+]

Carrero Bianco - Oferta de lanzamiento (2011)

2011-01-10T11:58:00.000+01:00

[+]

ZIMMER103 - Exilio interior (2010)

2010-10-06T18:32:00.000+02:00

[+]

Sacha na horta - Temos moito por sachar (2010)

2010-09-21T12:45:00.000+02:00

[+]

CUDEVASO - Cudevaso EP (2010)

2010-06-07T13:32:00.001+02:00

"CUDEVASO EP o desenfadado segundo traballo homónimo de CUDEVASO, refundada con novos membros que viñan de distintos proxectos musicais, tan diferentes e á vez tan afíns. A súa música é difícil de catalogar, e as súas influenzas, difíceis de descifrar. Letras absurdas e sen sentido, guitarras ruidosas e estridentes sen descanso e un Farfisa chirriante son o método da banda con base no Milladoiro."

Máis info e descarga no netlabel

Anda-lh'à Lus - Veço Açesso (2010)

2010-06-03T11:50:00.001+02:00

Máis info e descarga no netlabel.

A guerra dos mundos (2010)

2010-05-18T13:33:00.001+02:00

O clásico de HG Welles, adaptado por Orson Welles é a súa vez adaptado por alumnos do Ciclo de Produción Audiovisual de Ourense. Mais nesta ocasión os marcianos aterran en Ourense, que non sempre van caer da outra banda do Atlántico...

VV. AA. - Pressing Catch (2010)

2010-04-16T10:58:00.001+02:00

Este CD naceu no marco do proxecto Pressing Catch, de Berrobambán. Moito máis ca un espectáculo teatral, o ring de Pressing Catch abrangue diversas can-les de acción: a publicación do texto en Edicións Positivas, as posibilidades de interacción a través da web ou esta iniciativa musical, que botou a andar en outubro do 2009, dirixida a grupos emerxentes que compuxesen as súas cancións en galego. Ao longo de tres meses, varios grupos galegos enviaron os seus temas, inspirados polo espírito do proxecto, a un certame para o que Berrobambán contou co apoio da plataforma Komunikando. Foron un total de 24 as cancións presentadas a concurso, das que o xurado escolleu estas doce. Agora tes o resultado. Preparad@ para entrar no cuadrilátero?

Máis info e descarga do disco en www.aregueifa.net

ECLECTICA ENSEMBLE - Electronic Galician Grooves (2010)

2010-04-16T10:56:00.000+02:00

"Non foi unha banda, nin o é, nin o será. Pero detrás de Ecléctica Ensemble hai un grupo de músicos dispostos á irreverencia, ao atrevemento, á provocación, á supremacia estética, á maquillaxe, á sátira… a encher a música tradicional de ironía e a darlle voltas até fartar."

Maís info e descarga o disco no netlabel www.aregueifa.net

Noise Project - Asuntos que se resolven co tempo (2010)

2010-03-09T10:34:00.003+01:00

Noise Project estrean hoxe o seu segundo disco, Asuntos que se resolven co tempo, primeiro traballo no seo de A Regueifa Discos. Xa se pode descargar de balde no netlabel ou mercar n'A Regueifa Tenda e axiña chegará ás tendas galegas o fermoso digipack que envolve os trece temas que contén. Igual que o resto de referencias de A Regueifa Discos, nas vindeiras semanas irá chegando a Itunes, Spotify, Deezer e demais pontos comerciais da nube dixital.

Agoraphobia - Mentir y gobernar (2010)

2010-03-01T11:39:00.002+01:00

"Unha banda de catro rapazas, Susana a voz e guitarra, Aislyn guitarra e coros, Sara ó baixo e Carla na batería, procedentes de Boiro, con non mais de 20 anos nengunha delas, influenciadas polo punk-rock mais actual (The Vines,… ) e o mesmo tempo soando o punk de sempre..."

Coma sempre, máis info de descarga do EP no netlabel

Guezos - Oito destinos (2010)

2010-02-12T13:03:00.000+01:00

Xa se pode descargar Oito destinos, o último disco dos ourensáns Guezos.

Hanom Ausse - Summtranses (2009)

2009-12-09T12:30:00.002+01:00

Hanom Ausse edita o seu segundo disco longo, Summtranses, asentándose coma un dos principais referentes galegos do post-rock. Mais info e descarga do disco en www.aregueifa.net

Segundo EP de Leite de Nai

2009-11-27T13:16:00.002+01:00

O cuarteto ourensán Leite de Nai edita o seu segundo EP, Mirando ao ceo. Máis info e descarga do disco aqui.

Franc3s - La exhibicion de atrocidades (2009)

2009-11-16T13:22:00.002+01:00

Franc3s están de volta con novo EP, La exhibición de atrocidades, seis novos temas gravados por roberto Mallo de Vale Tudo que podedes descargar en www.aregueifa.net

Cudevaso - Tryin' to Fuck You (2009)

2009-10-16T13:19:00.002+02:00

"CUDEVASO fórmase a principios de 2008 como vía de escape a outros proxectos paralelos dos seus integrantes. A primeira aparición pública fana na 2ª edición do Stroszek Ballroom, festival itinerante e subterráneo que se realiza principalmente en pisos particulares, que nesa ocasión estaba emprazado na planta 19 dun edificio en Riazor. Acompánhano nesta tolería os grupos de punk e rock & roll CREATIVOS CERO e MEGALOVES e esta data convírtese no punto de partida dun proxecto de disco que se comeza a forxar entre os seus integrantes: W (Telephones Rouges, JIJIJI), 18% (Telephones Rouges) e Fbas.

Logo de deixar aparcado o grupo por distintos motivos, a mediados de decembro de 2008, decídense a gravar o seu primeiro EP que se chamará como unha das súas cancións máis conhecidas: "Tryin' to fuck you!" e será editado físicamente en outubro do 2009 polo selo madrileño Fater Disks (http://www.myspace.com/faterdisks) e nos Estados Unidos polo selo Neon Aztec (http://www.myspace.com/neonaztec). A gravación comeza en xaneiro do 2009 no estudo caseiro de W e remata en maio do mesmo ano con problemas entre os integrantes, pero con 10 temas gravados e un videoclip encargado a Rubén Domínguez."

Coma sempre, mais info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

Room 101, estrea de C.W. Smith

2009-10-08T19:19:00.003+02:00

Trás a pausa estival voltamos coa primeira referencia desta segunda metade de 2009, Room 101, o primeiro traballo de C.W. Smith. Coma sempre, mais info e descarga do disco en www.aregueifa.net.

''Despois de dez anos vivindo na rua que vertebrou os Small Faces, East London marca a confluencia forzada e ingrata do multiculturalismo real. Filth. Dystopia.
C.W.Smith e o soño expansivo dun outsider no mundo Orwelliano da videocreacion policial interurbana, do escravismo asalariado, e dos procesos de construción e deconstrución da opinión pública. C.W.Smith grava na precaria intimidade da súa Telescreen caseira, responsabilizándose das guitarras, baixo, banjo, sintetizadores VST, Roland MC-303, e puzzles percusivos de corta e pega. Room 101 é un esforzo levado a cabo durante o mes de marzo do 2009, nun apartamento en Romford road, East London. Material coma A Verdade do numero 6, Truffle dogs, os Repelentes ninhos Vicente, Trintaecinco e Le Big Cinema foi improvisado sobre a marcha no proceso de produción. Temáticas de enxeñería social, marketing, guerra, rexeitamento, lírica algorítmica e economía aplicada. Con protesta en inglés, escarnio en castelán e poesía en galego. E viceversa.
Até que a policia do pensamento nos atope e nos reconfiguren no ministerio do amor. Room 101.''

ATAQUE ESCAMPE - A grande evasión (2009)

2009-05-26T10:50:00.004+02:00

Xa está aqui A grande evasión, o novo disco longo de Ataque Escampe. En nada menos que dezanove novas temas os inventores do rock de serie B enfían de novo o vieiro do rock acústico, o postfolk e a Americana, co musical servindo de alibi ás que posiblemente sexan as mellores letras da nova escena galega.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

ATAQUE ESCAMPE - A grande evasión
Porque existe o mundo e pode ser de todas... Despois de Galicia es una mierda, Ataque Escampe emprende, neste seu segundo disco, a aventura de construír unha epopea: fuxir da prisión para regresar novamente a ela. Teñan o valor de deixarse levar e acompañar ao grupo nesta longa singradura polas melodías da evasión. De certo que acadarán os lugares máis xélidos e afastados, coñecerán as especies imposíbeis e verán solpores que nunca existirán. E perdan coidado polo seu posto de traballo estábel e remunerado, alí onde irán non o han necesitar. Leven, iso si, unha grande mala, pois estas historias son coma souvenirs: pequenas e baratas na súa extensión, mais enormes ao nos transportaren ao lugar máis inseguro, capitais a arder de ruído, continentes especiais, espaciais. E lembre, o seu camarote está nas orellas, pécheas se non quere que lle rouben algún obxecto valioso Ladies and gentlemen, tomen asento, pechen os ollos e vaian quentando os pés. Come fly with us. A aventura pode comezar.

INES LISTE - Teria que drogarme (2009)

2009-05-19T10:47:00.003+02:00

Besbe sae do armario literario para publicar baixo o seu nome real -Inés Liste- o poemario Teria que drogarme, a sua segunda obra tras 28.

Coma sempre, máis info e descarga do libro en www.aregueifa.net

Ali estaremos

2009-05-15T07:57:00.003+02:00

A Regueifa Plataforma naceu como unha plataforma de difusión e visibilización da nosa cultura, tentando darlle un espazo propio na inmensidade do ciberespazo global. A defensa da simple existencia da nosa cultura é o noso motivo de ser e un dos bens máis prezados da cultura galega é precisamente a nosa lingua propia, o galego. Por iso imos estar este domingo en Compostela, porque de nengunha maneira podemos consentir que ninguén instaure o apartheid e o segregacionismo nas escolas nen, por acción ou omisión, provoque a extinción definitiva do galego.

FANNY + ALEXANDER - Alfaias (2009)

2009-05-04T08:07:00.002+02:00

Os composteláns Fanny + Alexander están de volta co seu terceiro disco, Alfaias, de novo editado baixo licenza Creative Commons tanto en formato físico a traves de A Regueifa Discos coma en formato mp3 no netlabel A Regueifa Plataforma. Ao longo de once novos temas o duo percorre as distintas aristas do poliédrico Pop contemporáneo, indo dende o pop indietrónico de temas coma Setecentos e Espida de credo até o pop acústico e canónico de músicas coma Tardes de domingo e Na febre dos incendios, sen renunciar nunca á atitude experimentadora e permanente vontade de penetrar en estilos aínda inéditos na nosa lingua, coa firme vocación de levar o pop galego aos sons do século XXI.
Continuando coa liña dos seus dous primeiros traballos, as letras de todos os temas son adapatacións de textos de autores galegos da súa xeración (Mario Regueira, Emma Couceiro, Diego Ameixeiras, Lara Dopazo Ruibal, Xiana Arias, Igor Lugris, Pedro Lamas, Yolanda Castaño, Estibaliz Espinosa, Daniel Salgado e Alberte Momán), contando ademais coa colaboración das voces de Carlos Valcárcel de Projecto Mourente en Artefacto Burbur, Martin Wu de The Homens en Toda esa enerxia escura, Alex Charlón de Ataque Escampe en Vigo ou Berlin e o hammond de Banin de Los Planetas en Tardes de domingo.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

Coincidindo coa saída do disco estrean tamén novo videoclip, do tema Espida de credo, realizado polo propio grupo e sendo xa o segundo deste novo disco tras o correspondente ao single de adianto, Setecentos:

ESQUIOS - Eche o que hai! (2009)

2009-05-01T10:44:00.002+02:00

Os estradenses ESQUIOS editan o seu terceiro disco, Eche o que hai, con once novos temas de punk-rock cantados en galego, disponíbel tanto en en formato físico en tendas coma en mp3 baixo licenza copyleft no Netlabel. Coma sempre máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

MACHINA - Post-Bravu (2009)

2009-04-29T12:33:00.001+02:00

KASTOMA - Almas da noite (2009)

2009-04-27T18:15:00.001+02:00

Tras dúas demos os de Ordes editan o seu primeiro disco longo, Almas da noite, tanto en formato físico -autoeditado comercialmente e distribuido por Lonxa Cultural- coma en mp3 baixo licenza Copyleft no netlabel wwwa.regueifa.net

LEITE DE NAI - Leite non sobra (2009)

2009-04-23T18:03:00.004+02:00

Leite de Nai é un grupo de rock que surxe en Ourense a finais de 2005, das cinsas dos Singuer Mornins, grupo onde os tres membros iniciais se adicaban a esmagullar cancións de rock tradicionais. Trala separación, os tres compoñentes de Leite de Nai, Óscar (baixo e voz), Martín (guitarra) e Jose Antonio “bush” (percusión), lánzanse á difícil tarefa de compoñer temas propios nunha onda máis funki, pero con altas doses de rock-dígase-alternativo, e cantando no idioma mamado: galego. Agora, tras dúas maquetas e coa incorporación na guitarra de Jose Antonio "Champi", editan o seu primeiro disco longo baixo licenza Copyleft, Leite non sobra, que xa pode ser descargado de balde en www.aregueifa.net.

XURXO ROMANI - Escarnho e maldizer (2009)

2009-04-20T19:28:00.003+02:00

Un dos nosos zanfonistas máis arriscados, o galego afincado en terrás catalás Xurxo Romaní, está de volta co seu xa terceiro traballo. Na compaña do guitarrista-baixista catalano-xaponés Koichi Tanehashi e co apoio no audiovisual do arxentino Osvaldo Ponce, mestura rock, pop, funk, electrónica e folk cunha atitude decididamente progresiva nun disco no que pon música -e por vez primeira a súa propia voz- a dez cantigas de escarnio e maldizer coa intención de levar a nosa máis satírica tradición trobadora medieval aos sons do Século XXI.

Coma sempre, máis info e descarga do disco en www.aregueifa.net

GALEGOZ - Viñeron da Galiza Interior (2009)

2009-04-16T08:00:00.006+02:00

GalegoZ quixeron que a saida do seu novo -xa terceiro- disco fose simultánea ao comezo oficial do Feixismo coa investidura do novo presidente da Xunta, toda unha declaración de principios festeirocombativos. Coma sempre, podedes descargar o disco de balde en www.aregueifa.net

"Bases electrónicas mesturadas con reggae, funk e soul, e salpicadas por letras combativas, irreverentes e as veces incluso surrealistas conforman o orixinal son de GalegoZ. Música marxista-electricista, ARANHOTO STYLE! Música para bailar pensada e feita en Galiza. Samplers, loops, percusions, guitarras, ventos e voces, apoiados por vídeo e performance conforman este espectáculo galego multimedia. Unha ciber-verbena electrónica con melodías sinxelas, ventos contundentes, estética circense, actitude punk e tres voces dándolle guerra ó poder e as inxustizas sociais, fuxindo de dogmatismos e sen perder nunca o bon humor... E, por suposto, sen esquecerse da festa."

VALE TUDO - Gris (2009)

2009-04-08T07:40:00.002+02:00

VALE TUDO editan o seu segundo EP baixo o título de Gris, cinco novos temas nos que continuan a explorar inéditas vías musicais no seu xa característico minimalismo de bateria, guitarra e voz. Pódese mercar en formato físico -e artesanal- pedíndollo ao propio grupo pero tamén está xa disponíbel para descargar de balde en www.aregueifa.net

Carlos Fontes - Contradanza (2009)

2009-03-30T12:24:00.002+02:00

O xornalista e escritor Carlos Fontes publica no netlabel o poemario Contradanza, "unha reflexión sobre a Revolución Cubana co gallo do cincuenta aniversario do seu triúnfo. É un tributo de admiración a tan teimoso desexo de rebeldía. Este poemario breve, escrito a finais de 2008, utiliza a música popular cubana como fío condutor, e remata en descarga, como remataría, despois dunha longa e proveitosa velada, calquera festa bailada no caimán antillano."

Xa se pode descargar de balde en formato pdf en www.aregueifa.net

MAGRITTE - Viaxe á lúa (2009)

2009-03-11T08:05:00.003+01:00

Viaxe á lúa é o primeiro EP de MAGRITTE, unha banda nucleada pola actriz Nate Borrajo ( Sarabela Teatro, La Imagina Machina...) e o músico José Lameiras (El Pararrayos, Los Cambiantes...). Seis cancións de esencia popeira e guitarreira que xa se poden descargar de balde en www.aregueifa.net

QUANT - New Adventures in Full Colour (2009)

2009-03-09T10:29:00.004+01:00

Por fin se decidiron. Tras varios EPs os ferroláns QUANT lanzan o seu primero longa duración, agrupando temas xa coñecidos regravados e remastrerizados con temas novos. En total catorce temas cantados en inglés, francés, galego e castelán nos que deixan ben claro o seu talento á hora de facturar xoias pop de inspiración sixties. O disco tamén sae á venda comercialmente en formato físico baixo licenza Copyleft pero tamén se pode descargar de balde en www.aregueifa.net

YOPLAY - Killmymother (2009)

2009-02-26T18:14:00.004+01:00

Se The Blows son os Strokes galaicos e Catpeople os Interpol vigueses, os novísimos YOPLAY son sen dúbida a versión patria dos Franz Ferdinand máis intesos e escuros, e pola súa xuventude e impresionante directo un nome a ter moi en conta na nova escena indie galega. O seu primeiro EP, Killmymother, xa se pode descargar de balde no netlabel www.aregueifa.net.

O MANDRIL NAS ONDAS - Antoloxia e-music (2009)

2009-02-17T17:44:00.005+01:00

Chega un novo libro electrónico ao netlabel, desta volta unha escolma dos "esgarros" que botou o Mandril AKA Zimmer103 no seu paso polo programa de radio E-music de Cuac FM. Coma sempre, pódese descargar de balde en www.aregueifa.net. E nada mellor que botar un ollo ao limiar do libro para poñer en contexto ao autor e a súa obra:

"O universo Zimmer103, coma o universo que coñecemos, naceu a
partir do big bang; un estourido que ainda hoxe se fai notar nas
recepcións de ondas hertzianas coma tamén o fixo e o fai o mandril
nas ondas. Ainda con todo o investigado polas máximas autoridades
científicas, ninguén é quen de saber o que pasou antes dun par de
microsegundos no grande estourido; do mesmo xeito na creación do
universo Zimmer103 non podemos saber que pasou no segundo 0,
mais si podemos ofrecer información inmediatamente posterior para
que cada quen saque as súas conclusións sobre o que aconteceu no
inicio dos tempos mandrílicos. A escolma de textos que ides ter entre
os dous emisferios cerebrais é unha escolla que vos ofrecerá unha
perspectiva ampla sobre os comezos universais de Zimmer103, un
fenómeno indescriptíbel, inconfundíbel e sobre todo imperdíbel.
miña primeira experiencia "Zimmer103" foi nun cuarto escuro e con
banda sonora de Telémaco, semellante preludio so podería levarme á
depencia absoluta dos regos escritos e cada un dos polimorfismos
mandrílicos e á involucración nalgúnha das loitas sen cuartel que se
preparaban dende a non redacción. A loita contra unha banda sonora
establecida foi e segue sendo a grande guerra, e Grozni a grande
trincheira onde saían obuses sonoros cara o desaparecido cuadrilátero
radiofónico chamado e-music; obuses que deixaron profundos buratos
nas conciencias dos desalienados ointes. A poucos anos luz, a galaxia
de Ouveos na noite tornouse no emblema para a emerxente
comunidade podcasteira e demostrou que para non viver no deserto
dos non adoecidos, temos que abonarnos! Coma bon universo que se
precie, Zimmer103 continúa en expansión infinita creando novos
espazos, a última grande obra foi unha supernova chamada Hattrick
que fixo retemblar todas as constelacións e mesmo o planeta terra, que
viu máis próximo o seu irrevocabel destino: a neiorquina estatua do
imperialismo baixo toneladas de terra e o mundo dominado por
mandrís adoecidos no chamado Planeta dos Mandrís."

O comezo dunha nova era para a cultura

2009-02-11T10:08:00.008+01:00

Interesantísimo artigo aparecido hoxe no xornal Público. De lectura obrigada.

A música libre escapa da SGAE

Unha sentencia establece que a entidade non pode cobrar por cancións 'copyleft'

¿Por que un establecemento debe pagar un canon á SGAE pola totalidade da música que reproduce no seu local se só o 14% da mesma correspóndese a autores representados por esta entidade? Daniela Valdés, propietaria do bar Espiral Pop , en Madrid, fai tempo que tenta non utilizar música cuxos dereitos de autor son xestionados pola SGAE. Mentres utiliza cancións con licenza copyleft contribúe ao coñecemento público duns artistas que non adoitan escoitarse nos medios tradicionais. Á vez, como impón a lóxica, non está obrigada a abonar a cota correspondente á SGAE pola comunicación pública das obras musicais dos seus socios.

Desde a semana pasada, ademais da lóxica, Valdés ten unha sentenza que contempla e establece o criterio de prorrata, é dicir, que o propietario do local só debe abonar á SGAE por emitir a música dos socios desta entidade, e non pola totalidade da mesma. Na demanda, que se remonta a xullo de 2007, a SGAE só puido certificar que 14 dos 81 autores cuxa música emitiuse en Espiral Pop eran socios da súa entidade ou de organismos aos que representaba. Máis aló das cantidades demandadas, a importancia da sentenza estriba en que, pese a que pode apelarse, trátase da primeira sentenza que contempla os supostos dunha sala que emite unha mestura de cancións copyleft e copyright.

A SGAE non estivo obrigada a demostrar tradicionalmente que representaba aos autores. Para iso, utilizábase o concepto de lexitimación colectiva, aquel que supón que esta entidade representa á inmensa maioría dos autores. No entanto, a proliferación de Internet levou a miles de grupos a lanzar as súas cancións baixo unha licenza copyleft que establece, entre outros supostos, a libre distribución ou reprodución dos temas.

"Durante moitos anos o habitual foi supoñer que todos os artistas acollíanse ao paraugas da SGAE cando agora esta situación cambiou", afirma o avogado defensor de Valdés, Javier De La Cueva, que tamén puntualiza que os autores socios da SGAE teñen un contrato que lles impide lanzar as súas obras baixo licenza copyleft.

De La Cueva, especializado en novas tecnoloxías, sostén que, co fundamento desta sentenza, ábrense novos posibilidades para as salas que queiran ofertar música copyleft un ou varios días por semana. "Obsérvase o caso de establecementos que só emiten obras suxeitas a copyright os fins de semana", especifica. Neste sentido, De La Cueva engade a importancia da evolución da xudicatura con sentenzas deste tipo: "Empezan a ser conscientes de que as obras copyleft non son un asunto minoritario", engade.

Problemas co malware solucionados!

2009-02-04T16:44:00.003+01:00

Parece ser que por fin conseguimos limpar a web do código malicioso que deixaran os hacker rusos no ataque que sofremos este Nadal e xa se pode acceder con seguridade a www.aregueifa.net, tamén dende Google Reader e Google Bookmarks. Xa poden ir inventando os amigos eslavos un novo xeito de hackearnos porque agora xa sabemos o que fixeron e sabemos como solucionalo. Estaremos alerta por se as moscas. Namentres, continuemos a desfrutar desa canteira inesgotábel de talento que é a cultura galega.

XELIS DE TORO - Riofero (2009)

2009-02-03T12:05:00.002+01:00

"O río marca unha dirección e abre unha viaxe. As personaxes de Riofero suben río arriba: fuxidas e búsquedas. Vidas fracasadas ou aventureiras, todo serve de alimento ao espírito voraz do río. Un Riofero de lendas e pantasmas. Un Riofero de humanos que tornan feras e vidas que esvaen ata converterse en sombras. Con Riofero, Xelís de Toro, lánzase na compaña dunha curiosa tropa de personaxes na búsqueda do crisol da literatura, a maxia, o secreto talismán."

Xa podedes descargar a colección de arquivos sonoros, cancións e lecturas que acompaña a nova novela de Xelis de Toro en www.aregueifa.net

Se nos segues dende Google Reader...

2009-01-30T12:30:00.003+01:00

Aínda que o novo deseño web do netlabel está completamente limpo parece ser que quedan restos do ataque de malware que sofrimos en decembro no caché que garda Google. Por iso, até que Google refresque o seu caché de www.aregueifa.net, recomendámosvos non acceder á web dende o Google Reader nen dende Google Bookmarks xa que os dous redireccionan ao sitio ruso de malware, o segundo directamente e o primeiro ao pinchar en calquera arquivo de descarga.

Até entón mellor entrar directamente na web, xa sexa a traves de www.aregueifa.net ou http://aregueifanetlabel.blogspot.com.

LABAZADA - Labazada (2009)

2009-01-29T17:40:00.000+01:00

Os composteláns LABAZADA levan xuntos dende 2006. No ano 2007 editaron a súa primeira demo, Mákina Infernal, gravada nos estudos da Radio Galega. Agora estrean no netlabel o seu novo traballo, cinco temas gravados e masterizados en Mafia Records, onde mesturan punk, hardcore e metal cantando en galego. O disco tamén está editado físicamente e pódese mercar tanto nalgúns locais de Compostela (Bar-Tolo, Fraguel Rock e May Day) coma pedilo directamente ao grupo por email.

Coma sempre máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

THE - Legs EP (2009)

2009-01-27T12:18:00.004+01:00

THE son un trío herculino de post-punk con grandes querencias polo noise que soan -nas súas propias palabras- como a Velvet Underground tocando cancións de Joy Division versionadas por The Screamers e os guitarristas de Sonic Youth. Ahi queda iso.

O seu primeiro EP, Legs, xa se pode descargar en www.aregueifa.net

Novo single e videoclip de Fanny + Alexander

2009-01-14T08:01:00.004+01:00

Fanny + Alexander van quentando motores de cara á saída do seu novo disco -Alfaias (A Regueifa Discos, 2009)- en primavera. A canción escollida coma single de adianto, Setecentos, cunha letra/poema escrita especialmente para eles por Mario Regueira, xa se pode escoitar no seu Myspace e ver o videoclip -coma sempre, realizado polo propio grupo- en Youtube.

http://www.fannyalexander.net/

PROJECTO ['TREPIA] - Projecto ['trepia] (2009)

2009-01-13T08:29:00.008+01:00

PROJECTO ['TREPIA], primeiros clasificados no certame GZcrea 2008 en música e segundos en videocreación, veñen de editar o seu primeiro traballo no netlabel A Regueifa. Os do Morrazo son un colectivo multidisciplinar artellado arredor do que eles denominan "os tres pés" -o son, a imaxe e a danza- combinando no musical a música tradicional galega -froito en grande parte de recolleitas de campo propias- cos novos sons que proporciona a electrónica cunha atitude decididamente vangardista, levando ao século XXI cantos tradicionais, pandeiretas, pandeiros, sachos, caixas de pementón e zanfoñas ao mesturalos con unha base rítmica de batería electrónica, samples e baixo eléctrico.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

Xa de volta e funcionando ao 100%

2009-01-07T11:11:00.005+01:00

Finalmente o ataque de malware que recebeu a web este Nadal foi máis serio do que parecía e tivemos que refacer a web dende cero. Nada grave máis alá do traballiño que levou refacela.

Agora a web en si pasa a estar hospedada en Blogger polo que as posiblidades dun novo ataque redúcense considerablemente, penetrar nos servidores de Google non debe ser doado. Ademais todos os arquivos -os máis de 10 Gb de mp3, videos e pdfs editados nestes case tres anos de vida- seguen a estar no mesmo servidor de sempre -Dreamhost, o único que nos pode ofertar un ancho de banda que soporte os máis de 50 Gb de arquivos que se descargan ao mes no Netlabel por un prezo asequible- polo que todos os que teñan links directos van seguir funcionando.

Queremos agradecer todas as mostras de apoio e consellos técnicos recibidos estes días, sen o apoio da parroquia nada disto sería posible. Mil grazas a tod@s.

Comecemos logo este 2009, un ano que se aviciña carregado de novidades por parte desa fonte inagotable de creatividade que ven ser a nosa cultura. O vindeiro luns chegará a primeira do ano, o debut de Projecto [trepia], gañadores do certame GZcrea deste ano.

A Regueifa fora de combate (temporalmente)

2008-12-29T21:03:00.004+01:00

Nos últimos días o sitio www.aregueifa.net recebeu unha serie de ataques por parte dalgunha fonte de malware cun script que provoca que ao entrar sexas redireccionado á típica web rusa de phising. Non sabemos canto tardaremos en limpar a web do código malicioso, se días ou semanas, nen tan sequera se teremos que abandonar Joomla (o CMS co que estaba feita a web) por outro sistema xa que isto amosa que Joomla non é en absoluto seguro. Sexa como sexa contamos con arranxar a web nos vindeiros días e, se é preciso, mesmo reconstruila dende cero. Manterémovos informados...

ATAQUE ESCAMPE - Galicia es una fiesta (2008)

2008-12-22T12:54:00.004+01:00

ATAQUE ESCAMPE reinventan o seu son nun novo EP, Galicia es una fiesta, pasando cinco temas do seu último disco pola peneira electrónica do Dr. Painkiller AKA Marcos Payno (Galegoz, Glamour Grotesque, Xenreira...).

Máis info e descaraga de balde do disco en www.aregueifa.net

PES QUE VOAN
Coñecemos o asasino en serie no máis inseguro dos lugares, entre trompetas celestes e respiracións nocturnas. Descubrimos alí que a merda tamén pode ser resplandecente coma xilófonos de cores e que o ritmo non se leva no sangue, senón nun maletín secreto e metalizado. Daquela demos en nos mergullar no sonoro do profundo, no reino onde impera esa bola que todo o mundo invoca (alí onde os ollos non repousan nunca). Agora gastamos a pista do asfalto e da humidade co dinamismo que nos roubara a adolescencia, seguimos perdendo mais coa convicción de irmos gañando. A pólvora fica mollada coa suor das palabras.

Mais the show must go on!! Galiza remixada con scrachtes. Let’s move our asses!! Enchoupados na miseria da vida, para así, por fin e dunha vez por todas, sermos quen de voar co pés. It’s the party shit! In the party, ti. Cada día máis linda e máis flow. 6 por 8 cantos latexos son?

ALO DJANGO - Alo Django (2008)

2008-12-16T10:58:00.003+01:00

Os composteláns ALO DJANGO queren recuperar coa súa primeira gravación o espirito de Django Reinhardt e Stephan Grappelli, devolvendo ao jazz o espirito máis festeiro dos tempos do swing, ligado necesariamente ao canto e á danza.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

"Swing e claqué ao máis puro estilo Django Reinhardt nun concerto divertido, elegante e desenfadado onde se bromea co público ao máis puro estilo cabaré. Este grupo de músicos, partindo musicalmente do jazz e do swing acústico, especialmente do gypsy swing (cuxo máximo representante é Django Reinhardt), ofrece un concerto cun amplo abano de xéneros musicais traducidos todos ao estilo dos xitanos centroeuropeos mesturado co jazz: o gypsy swing, un estilo lírico, alegre e acústico apto para tocar tanto en sala como na rúa; un concerto para un público de todas as idades. Ademais Aló Django pretende ser un obradoiro musical de músicos, cómicos, clowns e bailaríns para o cal en moitas ocasións invitamos a outros artistas destas disciplinas a participar con nós nos concertos para ofrecer un show completo e divertido máis alá do estritamente musical, enfiando así con xéneros escénicos de entretemento como o cabaré ou o music-hall."

FRANC3S - Franc3s (2008)

2008-11-04T07:54:00.004+01:00

Trás dous EPs o trio de Carballo FRANC3S continua o seu vieiro de experimentación e risco sonoro estreando o seu primeiro disco longo con dez temas cos que seguen a desmontar as regras canónicas do pop a base de paixón polo ruido e moi intencionado desleixo. Só apto -e altamente recomendado- para siareir@s de Joy Division, The Jesus & Mary Chain, Diabologum, My Bloody Valentine, Suicide e/ou herdeiros de Surfin' Bichos.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

O disco tamén está editado fisicamente en edición limitada e feita a man nun formato moi especial en papel de lixa e peluche. Podedes conseguir unha copia ben en Discos Noni's na Coruña e no Cosmic Pop Club de Carballo ou ben mandándolle un email ao grupo.

Reportaxe e disco GZ POP!

2008-10-24T08:55:00.000+02:00

Xa anda por ahi o número da revista catalá ENDERROCK no que sae unha reportaxe sobre a escena galega e como o prometido é debeda xa está escaneado. Podedelo ver/ler premendo aqui.

Sobre o disco que ven coa revista... pois resulta que algún amable animaliño pouco respeitoso cos dereitos de autor xa o pasou a mp3. Parece ser que o subiu aqui, pero non llo contar a ninguén.

GRUPOH - Galitrónica EP (2008)

2008-10-15T17:25:00.003+02:00

Dende terras lucenses chega o debut de GRUPOH, un EP de sete temas co que o dúo quere fundar un novo estilo, un novo xeito de facer música: a GALITRONICA. Nas súas palabras, "un album resultado dun profundo mergullo no folklore, onde todas as cancións estan baseadas en estruturas tradicionais, con letras extraidas da realidade cotiá do rural, de conversacions cos maiores e influídas pola sci-fi e a no wave americana". Ahi queda iso.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

Entrevista a Hanom Ausse en Vieiros

2008-10-14T19:09:00.006+02:00

Un dos músicos galegos máis esquivos dá por fin a cara, polo menos de palabra.

Entrevista a Hanom Ausse

"A miña música non decorre polas sendas peneiradas do pop: amo o pop"

Leva dez anos facendo música electrónica, unha sorte de "proxectos de escoita insufríbel". Agora sacou á rúa o seu primeiro traballo longo, Metembistte.

Clara Figueroa - 09:30 12/10/2008

Século XXI, novas tecnoloxías, deshumanización e música electrónica. Como non podería ser doutro xeito, a primeira entrevista de Hanom Ausse foi virtual. Este rapaz de Catoira, que non vén sendo un tal Hanom, de apelido Ausse, leva dez anos sacándolle acordes ao seu PC da man da intuición que lle outorga ser o seu primeiro oínte. HA traballa en progresión, e cada corte de Metembistte pode identificarse cun momento vital do seu protagonista. Este novo álbum "de dormitorio", que vén de sacar á rúa, non aspira a encaixar en estilo ningún, senón máis ben a se deixar levar polos acordes que saen da composición.

Vieiros: Como e cando nace o concepto Hanom Ausse en Catoira?
Hanom Ausse: Todo sae das posibilidades que ofrece un PC para a manipulación de sons. Levo armando proxectos de escoita insufríbel dende finais dos 90, sendo Hanom Ausse a última encarnación.

En que se basea a túa musica? Que influencias ten?
O recorta-e-pega e as miñas limitadas dotes como intérprete son a base de todo o que fago; se tivese unha orquestra de 50 músicos á miña disposición, usaría esa orquestra, probablemente da peor maneira. Todo é unha influencia, dende o jingle dun anuncio ao motor dunha motoserra, pasando polas miles de cancións que todos asimilamos con maior ou menor entusiasmo.

A que soa Hanom Ausse? A que pode parecerse?
Rock instrumental? Supoño que soa a calquera banda precedente que non decorrese polas sendas peneiradas do pop e as partituras de verso retrouso-verso retrouso-solo, ponte-retrouso-fade out. Dito isto, engado que adoro o pop.

A entrevista completa en Vieiros premendo aqui.

NOUVELLE CUISINE De memoria (2008)

2008-10-14T11:01:00.002+02:00

NOUVELLE CUISINE
De memoria
(Autoeditado, 2008)

O “malo” de ter asinado xoias de pop tan perfecto como Aritmética polar ou Dos torres é a altura á que deixas o listón para vindeiros discos. Os herculinos Nouvelle Cuisine corrían o risco de ser vítimas da calidade que plasmaron no seu anterior disco, o encantador Autodictado. Por fortuna, os "cocinitas" non se enrrugaron e souberon partir do ponto onde o deixaron para elevalo aínda uns centímetros máis, coma uns Sergéis Bubka do pop con pértiga.

Sen perder o seu xa característco estilo -algo ben dificil de conseguir nunha banda con dúas voces tan diferentes- percébese nos doce temas que fan parte deste De memoria un salto cualitativo na produción. Continúan a guisalo e comelo eles mesmos pero no estudo de gravación a experiencia nótase e este enriquecemento faise palpable tanto a nivel de arranxos coma da expansión na paleta de sons e instrumentos (acordeóns, rhodes, sintes...). O certo é que o son de Nouvelle Cuisine acada con este disco un novo grau de madurez xa que a incoporación de sintetizador e caixas de ritmos nalgúns temas e a falla de complexos para meter guitarras moito máis distorsionadas afástaos do típico e autolimitado son indie do que beben -La Buena Vida e La Habitación Roja- explorando novos territorios que a esta altura da película a verdade é que son de agradecer.

E como non hai bon disco de POP -con maiúsculas- sen unha boa colección de singles, ahi están eles para deixarnos xemas coma Sintonia08, Comunicación no verbal, El imperio roto ou Seremos cajeras... mostras de pop clásico preciosista dese que che queda ecoando permanentemente na testa con só un par de escoitas. A verdade é que resulta incrible que estes talentosos chefs non atopasen unha discográfica que lles editara o disco, por moita crise da industria discográfica que haxa. Neste caso é evidente que xogou máis na súa contra a deslocalización con respeito ao epicentro dos que terían de ser os seus pretendentes. No indie estatal xa se sabe que fora de Madrid e Barcelona vai moito frío. Porén a xogada non lles saiu tan mal, mais ben ao contrario, autoeditando o disco por partida doble, tanto en formato digipack de xeito comercial coma nun formato máis exclusivo: unha camisola que se vende xunto con unha memoria USB con toda a súa discografía. Se non querían caldo, dúas cuncas. E nós, claro, tan felices cun caldo tan cheo de sustancia.

Via Sono-Tone

GZ POP!

2008-10-09T11:35:00.001+02:00

No número de novembro da revista catalá ENDERROCK vai sair un amplo reportaxe sobre a nova escena galega. Xunto coa revista sempre ven un CD, desta volta monográfico da nosa escena, unha boa foto fixa do que se coce por estas terras. Coma sempre adoita acontecer cos compilatorios, 80 minutos non dan para moito e son todos os que están pero non están todos os que son. Asi que teñamos un exemplar en papel xa lle pegamos un escaneo.

A DESCARGA GRATUITA CREA UNHA NOVA ESCENA MUSICAL

2008-10-02T13:31:00.005+02:00

No semanario A NOSA TERRA da semana pasada saía unha interesante reportaxe de Mar Barros sobre a escena galega e o cada vez máis habitual costume das bandas de compartir gratuitamente a súa música. Tedes o texto a continuación ou en pdf premendo aqui.

A DESCARGA GRATUITA CREA UNHA NOVA ESCENA MUSICAL

Música emerxente, virtual e libre. É a nova corrente que se consolida grazas ao cambio nos hábitos de consumo e na propia dinámica do sector

M. Barros
Mentres que non chegarán a media ducia os traballos que as discográficas galegas lanzarán neste outono, a outra cara da música, a artellada ao redor da descarga gratuíta por internet medra sen límite. Cada vez son máis as bandas emerxentes que colgan os seus traballos na rede, nos seus myspace, blogs ou nos netlabels, como medio de distribución e promoción. E é que hai unha realidade obxectiva que cómpre ter en conta: o número de descargas supera as cifras de vendas de discos.
O dato achégao Noel Feáns, alma mater e responsábel de A Regueifa Plataforma, o netlabel (plataforma de exhibición e des¬carga de música galega de balde) máis visitado do país. No tempo que leva aberta a páxina, hai discos que superaron as 15.000 descargas. Extrapolando, se un disco de platino galego necesita 10.000 exemplares vendidos, virtualmente, a música galega estaría acadando cifras históricas.
Neste sentido, moitos músicos coinciden en sinalar que ao redor desta nova vía de distribución estase a artellar unha escena musical que se consolida. Ao ver de Rubén Coca, director de curtametraxes e membro da banda ferrolá Quant, “agora escoitase máis música dende un ordenador que dende un equipo convencional”. “Os hábitos de consumo cambiaron e iso repercute no xeito de difundir tamén”. Quant ten colgado na Regueifa Plataforma os seus traballos para descarga de balde porque “é a vía máis natural”. Neste momento o grupo está elaborando cancións para reunilas nun formato especial que sairá en febreiro do ano que vén, tamén de balde.
Como explican os membros dos Trasnos de Moscoso, a rede contribúe a ese cambio nos hábitos e na estratexia comercial porque “permite escoitar música que doutro xeito non sairía dun garaxe así como unha maior independencia das bandas con respecto das discográficas e das sociedades de autores”.
Para Brais, membro do Som de Galpom, a banda gañadora desta edición de Nsaio, “é inevitábel que a xente descargue porque é o modelo de consumo cara o que nos diriximos. Só existen dúas alternativas, ou loitar contra todo isto, que sería ir en contra da tendencia natural do mercado, ou tentar empregalo”.
“Hoxe en día a xente está dis-posta a pagar 20 euros por unha entrada dun concerto pero nin cinco por un disco” apunta Noel Feáns. “O compacto converteuse nun obxecto de promoción que se debería regalar máis do que se fai”. O creador da Regueifa Plataforma incide no cambio que se vén producindo nos últimos anos no eido da música. “Hai 30 anos” comenta “os directos eran a vía promocional e os discos o produto. Agora inverteuse esa dinámica de mercado. Chégase así ao punto inicial da música, no que se vive de tocar e non de royalties artificiais”.
En pouco tempo, colgar a música na rede para descarga pasou de ser unha opción puntual a ser unha das vías máis empregadas. Malia todo, como explica Harry, membro de Novedades Carmiña, necesítase un pouco de organización dentro desta escena emerxente. En Galiza existen pouca plataformas que aglutinen e sirvan de escaparate masivo das propostas que se xeran. Para o músico “o difícil é escoller que escoitar”.

O PESO DUNHA AUDIENCIA FIEL
En 2006 nacía A Regueifa Plataforma, da man de Noel Feáns como un netlabel sen ánimo de lucro dende o que os creadores poden difundir e distribuír a súa obra baixo licenza creative commons. Neste tempo colgáronse preto de cen traballos cun mínimo de 1.000 descargas nos tres primeiros meses (vender 2000 discos é case misión imposíbel incluso para bandas de renome).
O que afianzou o proxecto, segundo Feáns, é o feito de que “xa existe unha audiencia fixa, un público potencial perma¬nente atento a oferta da web”. Coma el, moitos son os músicos que pensan que no futuro da música terá moita importancia a descarga gratuíta. “Non sei cal será a fórmula para o futuro”, comenta Rubén Coca, “pero moitas bandas están apostando por isto, pasando de intermediarios. Ou hai unha reacción dos que levan a ‘industria musical’ ou o camiño é a liberdade”.

A cultura despois da pirateria

2008-09-30T12:27:00.004+02:00

Reproducimos un interesantísimo reportaxe aparecido a semana pasada no xornal ADN sobre o que está a contecer na escena brasileira, claro indicio de cara onde vai o "mercado" da música a nivel mundial. Que vaian tomando nota os amantes do all-rights-reserved.

"Brasil é un país que case quedou sen industria do disco. A primeira multinacional do sector, Sony BMG, editou o ano pasado só 13 títulos de autores brasileiros, nun mercado de máis de 180 millóns de habitantes. Pero o negocio da música brasileira en Brasil goza dun excelente estado de saúde; simplemente mudouse a outro lugar.

Servizos como Trama Virtual distribúen a produción de máis de 50.000 artistas que ofrecen a súa música de xeito gratuita e son remunerados por medio da publicidade. Ignorados polas compañías tradicionais, as xeracións máis recentes de músicos cariocas puideron crecer e atopar ao seu público grazas a este portal que conseguiu éxitos estratéxicos para o seu modelo como catapultar á élite da escena independente internacional a Cansei de Ser Sexy (CSS), un dos múltiples grupos que colgaron alí os seus temas.

Pero máis aló da Rede, nas rúas xorden estilos e escolas que renuncian desde o primeiro día a seguir as pautas tradicionais do negocio do disco. Sons electrónicos agresivos como o Baile Funk en Rio de Janeiro, popularizado no resto do mundo por artistas estranxeiros como Diplo ou M.I.A, e bandas locais como Bonde Do Role. Ou o seu último sucesor, o Tecnobrega.

No estado de Pará, ao norte de Brasil, o Tecnobrega -cuxos orixes explícanse no interesante documental gratuito Good Copy, Bad Copy- é tan popular que cada ano edítanse máis de catrocentos CDs e 100 DVDs desta clase de música. Pero ningún chega ás tendas de discos; os productores preferiron chegar a acordos coas redes de "manteiros" que venden copias ilegais dos grandes lanzamentos internacionais.

Os músicos cédenlles os seus discos gratuitamente e permiten que se quedan co prezo integro da venda. A cambio, os vendedores convértense na rede de promoción destes artistas, que logo recuperan con fartura o investimento actuando en grandes festas soundsystem nas que chegan a xuntarse ata 15.000 persoas.

Os fans dos artistas de Tecnobrega poden comprar directamente os discos aos seus grupos favoritos, pero só nos seus concertos e festas. Alí véndense edicións de luxo a maior prezo, moito máis vistosas e completas que as que fan circular os vendedores callejeros. Son dous mercados distintos, que no canto de estorbarse se complementan, e que xeran xa unha economía millonaria á que as discográficas non teñen acceso.

¿Sáenlle as contas aos músicos? Polo menos a Banda Calypso si. O grupo máis popular de Brasil nestes momentos enche estadios mentres rexeita sistematicamente as ofertas das multinacionais, convencidos de que este modelo resúltalles máis rendible."

Fanny + Alexander estrean web

2008-09-26T08:40:00.007+02:00

Fanny + Alexander estrean www.fannyalexander.net, web oficial do grupo en formato blog. As razóns, estas:

"Que si, que asumimos o noso erro, nunca debidemos ter abandonado este blog. Aínda que un grupo teña presenza na web do seu selo, en Myspace, Last.fm e Facebook, un blog é o máis parecido a falar cara a cara cos que escoitan, descargan, ignoran, mercan, critican, sinten, maldicen, aman, recomendan e aborrecen a música que fas. Mil desculpas pola ausencia. Xa estamos de volta e, en plena gravación do novo disco, temos moito que contar."

Camisola de Ataque Escampe

2008-09-22T13:29:00.005+02:00

Xa está á venda através de A Regueifa Tenda a nova camisola de Ataque Escampe ao prezo de 8 euros máis gastos de envío. Se ademais pedides o seu último disco vai de regalo unha chapa e sae todo por só 15 euros:

PROMOCIONS:
2 CDs (de calquera dos grupos) = 15 €
3 CDs (de calquera dos grupos) = 21 €
1 CD Fanny+Alexander + camisola Merda de DJ = 15 €
1 CD Ataque Escampe + camisola AE + chapa AE = 15 €

ZORA GABBARA - Songs for Jubal (2008)

2008-09-15T13:30:00.005+02:00

Dende Ribadeo chegan ZORA GABBARA con SONGS FOR JUBAL, un primeiro EP no que Héctor Peña e Miguel Anxo Fernández deixan constancia do seu amor polo rock e o folk acústico de raigame americana na liña de xente coma Mark Lanegan, Will Oldham, Micah P. Hinson, Lambchop ou Elvis Perkins.

Coma sempre o disco está editado baixo licenza Copyleft e pode ser descargado de balde en www.aregueifa.net.

HANOM AUSSE - Metembistte (2008)

2008-09-10T08:18:00.003+02:00

Tras dous EPs editados en 2006 o catoirense HANOM AUSSE estrea o seu primeiro disco longo, de novo no netlbael A Regueifa Plataforma. Nove novos temas agrupados baixo o título de METEMBISTTE nos que continua a súa arriscada viaxe por ese universo sonoro coñecido coma post-rock, baixo a influenza de bandas coma Hood, Piano Magic e Low.

Coma sempre, o disco está editado baixo licenza Copyleft e pode ser descargado de balde en www.aregueifa.net

Fotogalería do Festival Artenativa 2008

2008-08-12T08:55:00.006+02:00

En Flickr, premede na foto.

Tamén hai crónicas dos asistentes aqui, aqui e aqui.

Qualia - Ruido é paz (2008)

2008-07-29T08:33:00.002+02:00

Dende Ferrol chega o arriscado Ruido é paz, primeiro traballo dunha enigmática formación instrumental que se move entre o rock psicodélico, o post-rock e o post-hardcore baixo o nome de QUALIA. Máis info e descarga de balde en www.aregueifa.net

Som do Galpom - Som do Galpom (2008)

2008-07-23T11:06:00.002+02:00

Os composteláns SOM DO GALPOM, segundos clasificados no certame GZcrea 2007 e gañadores do concurso galego do Foundation Reggae Festival, estrean a súa mestura de rap e funk con un EP de seis temas.

Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

O indie despois do indie

2008-06-06T10:11:00.004+02:00

Unha interesante reportaxe de Oscar Iglesias en EL PAIS:

http://www.elpais.com/articulo/Galicia/indie/despois/do/indie/elpepuespgal/20080606elpgal_18/Tes

Músicos e promotores analizan o estado da música alternativa e o raquitismo da escena. "Falta mercado", din. "Unha cousa é ser independente e outra ter sempre os mesmos medios"

ÓSCAR IGLESIAS 06/06/2008

"Somos poucos e non nos queremos demasiado", di Martin Wu, o cantante de The Homens, crítico co estabulamento da industria, mais tamén de moito público. "No que atinxe ao pop en galego, eu creo que a etiqueta, de habela, ponse en función do estilo, non por cantar ou non en galego. Sobran prexuízos, si, pero tamén faltan cancións".

Como signo de normalización, Noel Feáns publicita A Regueifa Discos, que editou en cedé o canto galego de Projecto Mourente, Ataque Escampe e Fanny & Alexander. Despois do verán sairán os traballos de Colectivo Oruga e Noise Project. O camiño aínda non é gravar coa Orquesta Sinfónica de Bratislava, como fixeron os cataláns Antònia Font, senón "darlle saída a ese indie en galego" e acabar de corrixir o retrouso mental que vencellaba o idioma "a algo non moderno dabondo para o pop".

Canda Julián Hernández e Nonito Pereira, Feáns forma o xurado do I Concurso 100 Pipers de "música alternativa galega". Este procedemento aínda é usual, pero os novos patrocinios larfan desde hai tempo os rituais promocionais da industria (presentación, single, videoclip). O selo discográfico de Movistar, por exemplo, decidiu apostar polos nigraneses Rag Dog, que participarán a finais de xuño no Festival Rock in Río de Madrid.

Ese aínda non é o xeito habitual de gañar visibilidade fóra. Combo Dinamo (ex-Mistakens), 6PM -que hai un ano presentaban no Primavera Sound o seu celebrado Far from perfect- ou Jugoplastika puxéronse en mans de Junk Records, con sede en Madrid. Nas tendas galegas é difícil atopar os seus traballos. Malia o traballo soterráneo de selos independentes como Lixo Urbano, nucleado arredor de Samesugas (presentes no tributo internacional a Turbonegro), El Beasto ou Lejos Discos, a penas hai canles de especialización en Galiza fóra do mundo folk.

"O rock segue gustando, pero non hai onde escoitalo", resumen os membros de The Royalties, postos no práctico. A banda compostelá fala da Rede Galega de Música: "O IGAEM dálle cartos ao local e á banda, pero o local xa cobra o mínimo, así que non se esforza na promoción. O que se necesita son máis salas, pero de verdade". Quizais porque unha banda independente que quere acadar visibilidade, na era do myspace, aínda ten que tocar moito para intentar vender nos concertos.

"Si hai unha escena indie galega: estes son os locais e estes son os promotores", ironiza o coruñés Miguel Prado, ex guitarrista de Triángulo de Amor Bizarro e fundador, con Raúl García e Rafael e Roberto Mallo, do selo Taumaturxia, que se engade a colectivos como Arkestra, Alg-a ou Escoitar.org: manifestacións culturais refractarias á industria. Ata o de agora editaron en CD-R o disco de Volontè e Sonrisas vendo, o concerto que dera na Fundación Luís Seoane Josetxo Grieta, última reencarnación do falecido vocalista de Cancer Moon. "Gustaríame que a industria non fose quen de rendibilizar o noso traballo; pero se alguén quere enriquecerse con el, boa sorte".

O suposto indie galego coñecido retrátao Marco Maril, o inventor de Apenino. Maril, ex Fulsomes e Dar ful ful, vén de sacar Un rayo de sol (Jabalina), coa enxeñería de Arturo Vaquero e os deseños de Javier Aramburu. "Hoxe indie non significa nada. Deluxe non deixa de ser mainstream, e CatPeople aproveitouse do rollo Interpol. Como algo visible queda Triángulo de Amor Bizarro...". Maril non apreza paralaxe con respecto á escena en España: "A promoción é outra cousa, pero hoxe calquera fai un disco na casa. O das salas de concertos é un problema á parte".

Apenino comparte selo con Nadadora. Os grovenses acaban de sacar, en reviravolta electrónica, La química que nos une. "Quizais hai un certo complexo entre o que é indie e o que non. Faltan medios e percorrido de mercado", di a vocalista Sara Atán. "As multinacionais apostaron polo indie e non lles saíu ben, pero en Cataluña, por exemplo, Manos de Topo saen nun selo [Strange Ones] da cooperativa musical Sones". "Unha cousa é ser indie", matiza, "e outra ter sempre os mesmos recursos".

Dacabalo entre os 90 e o novo século é o vigués Eladio Santos, guitarra e voz de Elodio y los Seres Queridos. Santos xungue unha vida de independencia cun feixe de anécdotas en multinacionais (Warner) da súa época con Medusa. "A promoción podíamola facer en avión, e despois tocabas nun festival con La Oreja de Van Gogh e acababas pasando fame". Agora é distinto. "Se algo é bo e ten un directo aplastante, é máis doado que triunfe sen apoios. O malo é que xa non se pode vivir tan ben".

"Un Benicàssim non é posible"

"Eu nin sequera falaría de escena galega, aquí cadaquén vai abrindo paso a machadazos", di Joaquín Martínez, un dos propietarios de La Fábrica de Chocolate. Os responsables da sala de concertos viguesa, con selo e management (Deluxe, The Gift, Le Punk ou Josele Santiago), foron reducindo o traballo de merchandising e venda de discos para potenciar o directo.

Agora, coa axuda de Fankani Produccións e de Heineken na promoción, naceu Galicia Escoita, coa idea de acubillar na mesma marca os festivais Cultura Quente (Caldas), Fax (Ourense), Mar de Fondo (Noia), Vibrasons (Pontevedra), SoneArte (Viveiro), Vibrasons (Pontevedra), Reperkusión (Allariz) e o Día da Música en Santiago, a celebrar o vindeiro 21 de xuño. Martínez aclara: "En Galiza non é posible facer un Benicàssim. O verán aquí é moi particular, hai unha cantidade incrible de eventos gastronómicos... Pero queremos facer as cousas con criterio. Así poderemos mellorar a difusión e a calidade destes festivais, e igual en dous anos estamos en Fitur".

O único festival que programa exclusivamente música independente galega é o ArteNativa, a celebrar en Valga durante o 8 e o 9 de agosto. Óscar Cereijo, de Noise Project, está na organización. "Se hai diñeiro para organizar unha festa con dúas orquestras a 10.000 euros cada unha, debería habelo para outras cousas", sintetiza. O espírito está claro: "Non aspiramos a ser mainstream porque non vivimos disto, chéganos con facer o que nos gusta". Este ano hano facer con 18.000 euros.

De "impulsos individuais" fala tamén Xulio Gómez, do colectivo vigués Sinsal Audio. Sinsal leva xa seis anos programando música non comercial, de Explosions in the Sky a Bonnie Prince Billy ou o vigués Magú Castromil (O Fillo Pausado), en moitos casos adiantándose ás seccións tendencia das grandes citas estivais.

"A capacidade de procesar toda a información que se xera segue sendo moi limitada", remarca Gómez, que demanda medios especializados. "Como lle imos pedir calidade á escena se o que realmente chega son as fórmulas xeneralistas?". Ata hai un ano, dous terzos do que custa o Festival Sinsal arriscábano eles.

PROJECTO MOURENTE - Kara.o.ke (2008)

2008-05-14T10:20:00.002+02:00

Xa está aqui Kara.o.ke, o moi agardado segundo disco de PROJECTO MOURENTE, editado en mp3 a traves do netlabel e en formato físico no seio de A Regueifa Discos con distribución de Lonxa Cultural.

Máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

PROJECTO MOURENTE - Kara-o-ke (2008)
Tras o inesperado sucesso do seu primeiro álbum "Baixo os eucaliptos", volta o Projecto Mourente com um novo trabalho mais meditado que, como novidade, também será editado em suporte físico pola Regueifa Discos. Com "Kara.o.ke", o projecto abre-se à participaçom de várias persoas seguindo os princípios que se marcáram nos seus inícios: fazer pop electrónico na casa como passa-tempo. Baixo este lema acompanham a Carlos Valcárcel Martin Wu (The Homens) e Noel Feáns (Fanny & Alexander) tocando guitarras, Xan Vázquez nos coros e Yolanda Valcárcel como voz adicional no projecto. Nos novos temas pode-se apreciar uma certa influência rock, especialmenete em "Controla-te" ou "Cobro em B", ainda que as referências principais de Projecto Mourente continuam sendo bandas míticas do electropop europeu como Bronski Beat, Pet Shop Boys ou Erasure, ou hispánico como Fangoria, Astrud ou mesmo OBK. Os novos temas venhem acompanhados, ademais, dos remixes de Cable, Fanny & Alexander e Colectivo Oruga e de uma versom do hit de The Homens "Non podo máis". As letras deste segundo álbum profundam na ironia e na retranca de "Baixo os Eucaliptos" e o próprio título "Kara.o.ke" constitui, de facto, um jogo de palavras no que o escárnio do alheio se torna autocrítica.

Fanny + Alexander na Rock de Lux

2008-04-17T08:33:00.008+02:00

FANNY+ALEXANDER
Finais dos 70s, comezos dos 80s
A Regueifa Discos

POP GALLEGO Noel Feáns y Efi Arias son Fanny + Alexander y hacen música como acto de creación artística, pero también como una forma de normalizar el gallego como idioma para el pop. Mientras en Cataluña, Pais Vasco y Asturias las lenguas propias son una opción valorada para componer dentro de los grupos de querencia indie, en Galicia todavía es visto como algo incompatible por demasiada gente. Para echar por tierra prejuicios, este dúo de Santiago versiona a The Smiths y utiliza como punto de partida para sus canciones los versos de varias generaciones de poetas gallegos. Aunque tienden a olvidar que el pop es un ejercicio de concisión y claridad, con este segundo disco vuelven a aportar buenas ideas. En "Postpunkdeirada" refuerzan la caja de ritmos y las guitarras con gaitas y panderetas, retomando los puentes con la música tradicional que trazaron Os Resentidos. Y "Berlin" es un bonito epílogo, donde ponen música a un recitado de María Lado con el que demuestran que tienen muy buen gusto para los temas de aire cinematográfico.

Carlos Barreiro

Podedes premer na imaxe para ver o orixinal a alta resolución:

Novedades Carminha - Grandes Exitos (2008)

2008-04-16T18:32:00.001+02:00

Horteras pero elegantes. Novedades Carminha son Jarri, Carlangas e Xavi, que con só 20 anos de idade son fillos prodixio do situacionismo e o posdadaísmo agresivo. O culto á frescura, á enerxía á actualidade e ao viño fan de Novedades Carminha un dos grupos máis divertidos e orixinais do panorama musical galego. Combinan o humor dos primeiros Siniestro Total cunha posta en escea atractiva e bailona, que lembra a Los Coyotes de Victor Abundancia, pasado todo isto por unha clara influencia musical do primeiro punk do 77. Son o único grupo que recoñece abertamente que tocan para ligar, e ligan para comer.

Máis info e descarga do disco en www.aregueifa.net

Samuel L. Paris - Manual da destrución (2008)

2008-04-16T18:30:00.001+02:00

Samuel L. Paris estréase con MANUAL DA DESTRUCION, un poemario iconoclasta e xeracional que ha deixar pegada na anquilosada poesía contemporánea galega.

Máis info e descarga do libro en pdf en www.aregueifa.net

VV. AA. - Proxecto Identidade (2008)

2008-04-16T18:27:00.001+02:00

Proxecto Identidade é un libro surxido da colaboración de 54 persoas que integran, dun xeito ou outro, a rede galega de blogues: o chamado blogomillo.

Neste libro feito a base de relatos, poemas, fotografías e ilustracións atópase o concepto de Identidade enfocado de distintas maneiras: a identidade como pobo, como seres sociais, a identidade como marca diferencial, o influxo desta arañeira que é internet, a música coa que se liberan os nosos "eus", cada un de nós atopándonos no espello ou nos recordos da infancia, a sexualidade vivida dun xeito que nos fai especiais, a enfermidade e a morte que nos distorsionan...iso, e máis, está presente en Proxecto Identidade.

Autores: J., X, dorfun, Cesare, neno congoxa, a Doutora Seymour, Rosa Enríquez, Torreira, lourixe, Alberte Couto, Marcos Valcárcel, arume dos piñeiros, aultre narai, oko, zerovacas, el duende, Spav, as lauridinhas, Anxo López, Xurxo Sierra Veloso, Débora Campos, An, Marcos S. Calveiro, Tedhead, Ramón Trigo, zimmer103, Beluka, Iago Urgorri, Wicho, ifrit, emereci, ictioscopio, ghanito, Jan, acedre, O´Fartura, Calidonia, Estíbaliz Espinosa, Lorena Souto, W. Sobchak, Gustavo Harvey, Mario Regueira, o pastor eléctrico, o moucho branco, Gustavo Sequeiro, Alfredo Ferreiro, Manuel Rivas, Tati Mancebo, arrais, elianinha, Parzival e opaco.

Máis info e descarga do libro en pdf en www.aregueifa.net

J.J.G. Rodicio - Triloxia das miniaturas

2008-04-01T17:51:00.002+02:00

J.J.G. Rodicio estrea en A Regueifa Plataforma a súa Triloxía das miniaturas, unha obra de teatro moi especial, por incompleta, que aspira a ser rematada coas aportacións dos seus leitores a traves do seu propio blog: http://www.blogoteca.com/3miniaturas/

A presentación desta obra, segundo a autora do texto, irá evolucionando coas aportacións xurdidas das lecturas do texto. Polo de agora é un texto. Máis nada. Pero é un texto dunha obra de teatro. E tamén precisaría unha imaxe gráfica para quen abra a 1ª páxina. E tamén unha música... e... O que non quere ser é un monólogo unidireccional

A OBRA

A creación do texto tén moito que ver e agradecer aos obradoiros que na Aula de Teatro Universitaria de Ourense fixeran Ánxeles Cuña e Begoña Muñoz (Sarabela Teatro) sobre escrita e dramaturxa a finais do século pasado.

A obra é unha proposta sen pretensións pero con toda a intención, para un teatro en galego, en Galicia, para tódolos públicos que nesta década van e veñen polos Teatros galegos. Que son poucos, pero por que non podían ser máis?

O obra é unha proposta para compañías pequenas, medianas ou afeccionadas. Que son moitas.

A obra está aberta, a pesar de ter algo de ferralla de acotacións. Así de rústica e pouco sofisticada preséntase, como aberta ás lecturas e propostas.

Precisaría para estar mellor presentada....Unha capa...? Si, claro. Unhas músicas ....? sí, claro. Unhas actrices e actores concretos...? Si, claro... ¿vedes a alguén? Unha revisión de este o aquel asunto... Por suposto...!

Pero en vez de tirar en solitario, desconectando da xente, re-personalizando, esta personiña seica apetece de escoitar antes de voltar a escribir. Ou simplemente xustificar, explicar, alumear a obra. Para dala ao lume, ou para iluminala.

¿Alguén recolle a pelota? Que alguén diga "Si, claro que si"

EL POP EN LA NACION DE NACIONES

2008-03-06T15:57:00.000+01:00

O pasado luns o xornal PUBLICO publicou unha reportaxe baixo o título de EL POP EN LA NACION DE NACIONES arredor das bandas indies que cantan en línguas "periféricas". A representación galega correu a cargo de Fanny + Alexander. Podedes velo e lelo completo en .pdf premendo aqui.

"Es un hecho: pocas veces se ha visto en España una variedad semejante en la escena del pop y el rock. Mimetismo y superficialidad han dado paso a singularidad, identidad y personalidad. El pop y el rock en la Península maduran. Los grupos han empezado a mirar hacia dentro, en vez de quedarse atontados, con la mirada perdida ante la última modernez con la etiqueta import. Aquí hay grupos que se han creído a sí mismos. Esta sensación muy real se materializa principalmente en la utilización de su propia lengua. Cada vez más grupos cantan en gallego, asturiano, euskera o catalán. He ahí la primera contradicción: siendo el pop y el rock géneros con una importante carga comercial, ¿no llegarían a más público cantando en español? ¿No es esto levantar barreras a sus propias canciones?
Eneko Aranzasti, batería de los vascos Lisabö, no lo duda: “No nos tomamos la música como algo comercial. Cuanta más gente nos escuche mejor, pero no es algo que busquemos. La verdad es que en ningún momento nos planteamos cantar en otro idioma”. Lisabö, con 10 años de carrera a sus espaldas, vive su mejor momento. Hace dos semanas reventó el aforo de la sala Moby Dick de Madrid. “Cantar en euskera no nos ha supuesto ningún problema en el resto de España”, comenta Aranzasti, “aunque sí ha habido grupos del País Vasco que han recibido presiones, por prejuicios que tiene la gente. El problema es que el euskera está muy politizado, pero no deja de ser un simple idioma”. Esta nueva generación de bandas, que practican estilos dispares, comparten, sin embargo,una misma actitud a la hora de justificar la utilización de la lengua de su tierra. No es una actitud reivindicativa, sino la búsqueda de la normalidad, de lo natural, de la honestidad artística más allá de la proyección comercial.
Los gallegos Fanny e Alexander completan su pop preciosista y electrónico con poemas de escritores gallegos contemporáneos. “¿Por qué podemos escuchar a Sigur Ros cantando en islandés y no hacerlo a un grupo de aquí cantando en gallego?”, se pregunta Noel Feáns, 50% del dúo. “Nosotros queremos crear algo novedoso, se trata de modernizar o reinventar el pop gallego”, añade. El pop y el rock, herederos directos de la música popular y tradicional, son géneros que conectan de forma muy directa con los sentimientos.
En Lucas 15, Nacho Vegas ha intentado unificar emociones: el rock anglosajón que despertó su interés por la música y el folk asturiano con el que convivió desde niño. “Estas canciones tienen melodías que he escuchado desde pequeño, que viven en la memoria colectiva. Hay un sentimiento particular al cantar en asturiano”, subraya Vegas. Salvo Lisabö, que no ocultan su admiración por bandas paisanas como Negu Gorriak, DUT, Vómito o Kortatu, el resto de bandas no están influidos por grupos que canten en su idioma. Según Alfons Serra, de Nisei, “nuestros referentes son bandas como Fugazi o June of 44. Cuando empezamos con el catalán tuvimos una sensación extraña porque nos recordaba a grupos que no nos gustan. Pero el nivel de comunicación es infinitamente más directo”(...).

ATAQUE ESCAMPE - Galicia es una mierda (2008)

2008-02-27T12:45:00.003+01:00

Xa está disponíbel no netlabel A Regueifa o segundo traballo de ATAQUE ESCAMPE, Galicia es una mierda, trece novos temas nos que "pretenden acoller en 47 minutos de musica dispersa e aridez sonora todas as contradicións existentes na Galiza, no mundo e na historia da música. De Manuel Antonio aos Tonechos, de John Wayne a Lenin, e de Neil Young aos Panchos". O agora sexteto continua neste novo disco a explorar o seu xa característico son acústico, moi enriquecido ao medrar exponencialmente a paleta de instrumentos, e cultivando as letras del altura coas que soprenderon no seu debut.

Ademais da versión en mp3 que xa se pode descargar de balde en www.aregueifa.net tamén sairá unha edición física a traves do novo selo A Regueifa Discos, na que será a súa segunda referencia tras Fanny+Alexander, un catálogo que se verá ampliado ao longo de 2008 cos novos discos de Projecto Mourente, Noise Project e Colectivo Oruga. Galicia es una mierda chegará ás tendas o 24 de Marzo.

http://www.aregueifa.net/

http://ataqueescampe.blogspot.com/

Vale Tudo - Vale Tudo (2008)

2008-02-25T11:55:00.002+01:00

Os lucenses VALE TUDO estrean no netlabel a súa arriscada proposta en forma de seis temas en clave de post-rock acústico. Coma sempre, o disco pódese descargar de balde en www.aregueifa.net

Vale tudo son unha formación creada na Coruña no verán do 2004 por membros da banda Triquinoise. As súas músicas son unha sorte de compendio de estados de ánimo, nada cerebral, sempre guiadas por puro pulos musicais. Así, dentro das súas limitacións, o seu estilo é moi variado, con influenzas que van de Jim White a Howe Gelb, pasando por Jr., Rainter Ptacek, Tortoise e Chris Brokaw.

Rafael Mallo: batería e percusións
Óscar Vilariño: guitarras e voz

Novos EPs de Quant e Capitán Furilo

2008-02-07T17:48:00.000+01:00

Que o Pop Galego goza de boa saúde xa non colle a ninguén por sorpresa. Boa mostra son os dous traballos que veñen de editar os ferroláns QUANT -The Shagadelic Freakiest SessionS- e os ponteareáns CAPITAN FURILO -Pop?-. Coma sempre poden ser descargadas de balde no netabel www.aregueifa.net e quen se quera facer con un exemplar das autoedicións limitadas só ten que escreber aos grupos.

http://quantweb.blogspot.com/
http://www.myspace.com/capitanfurilo

O boom do Pop Galego

2008-01-29T09:14:00.000+01:00

En decembro saiu no especial do centenario de A Nosa Terra unha reportaxe sobre o novo pop galego cantado en galego. Premede na imaxe para lelo:

Estibaliz Espinosa - ZOOMMM (2007)

2007-12-31T11:22:00.000+01:00

A Regueifa Plataforma fecha o ano 2007 con ZOOMMM TEXTOS BIONICOS, un poemario multimedia da xenial ESTIBALIZ...ESPINOSA no que acompaña ao texto cos seus propios recitados e música.

Máis info e descarga do libro (pdf+mp3) en www.aregueifa.net

CONTROL Anton Corbijn (2007)

2007-12-19T13:20:00.000+01:00

Hai bastantes casos de críticos musicais que remataron sendo grandes da música, coma Neil Tennant, o 50% de Pet Shop Boys. Tamén hai casos de críticos de cinema que remataron sendo grandes do séptimo arte, coma Truffaut ou Rohmer. O que nunca vira é un caso coma o de Anton Corbijn, un fotógrafo musical que se vai converter nun grande do cinema. Porque Control, a súa primeira longametraxe, é, por riba dun biopic sobre Ian Curtis, unha fita facturada coma só o poden facer os grandes (...)

Reseña completa en SONO-TONE

VOTACION DOS MELLORES DISCOS GALEGOS DE 2007

2007-12-11T09:22:00.000+01:00

Xa remata o ano e igual que hai doce meses a revista SONO-TONE convida aos seus leitores e leitoras a votar polos seus discos favoritos galegos de 2007, desta volta con premio para os que participen nas votacións.

Máis info en SONO-TONE.

SONHOS - Sonhos (2007)

2007-11-26T12:55:00.000+01:00

O trío SONHOS fai o seu debut con oito temas que van do fado ao bolero pasando pola bossa e a musica tradicional galega. Coma sempre, máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

Sonhos nascen en 2003 coma unha viaxe a través de diferentes xéneros, sen fronteiras musicais e apostando pola fusión de estilos. O repertorio conxuga creacións propias e versións, onde cada integrante plasma a sua personalidade. Chegados dende diferentes lugares -cunha voz galega, os acordes dunha guitarra murciana e os toques exóticos dunha bandola colombiana- e influídos por diversos xéneros comparten un mesmo espazo onde habitan matices de fado, de bolero, de bossa, de folk, de jazz… creando así un son propio que lles permite moverse en diferentes xéneros.

Os Pobre$ - Financial Rock (1993)

2007-11-23T12:21:00.001+01:00

Os lucenses OS POBRE$ gravaron unha única demo en 1993, Financial Rock, unha xoia garaxeira que recuperamos agora do analóxico para o dixital na sección de VELLAS MUSICAS do netlabel A Regueifa Plataforma.

Máis info e descarga gratuita do disco en www.aregueifa.net

OS POBRES - FINANCIAL ROCK (1993)
Houbo unha época en que todo lucense quería ser un Contento. Se Los Suaves fixeron que Ourense fora jevi, Los Contentos construíron, sen querelo, un Lugo garaxeiro, fuzztoniano e postmod. En medio dese Lugo de pelo casco e pantalón pitillo, do Pio Pio e dos concertos do San Froilán, nacen Os Pobre$, co único fin vital de subir un día ao escenario da Praza Maior. Dañel, guitarrista de escola jevi reeducado polo resto do grupo no garaxe dos primeiros setenta, xúntase con Tucho Tito, baixista entwisteliano e académico. Grial, batería criado e formado a base de repetir o estilo de vida de Keith Moon, consigue convencer a Dr. Muras coa promesa de éxito sexual asegurado na provincia. Así naceron Os Pobre$ (90210), que empezaron repetindo como monos aos Who e a MC5 pero querendo ser como Los Contentos en espírito e forma de vida. Catro concertos, unha maqueta (Financial Rock) e unhas pintadas con rotulador gordo foron o legado dun dos grupos desastres menos influíntes da historia do rock.
Acusados de pijos pola referencia continua á serie de televisión Sensación de Vivir (sempre firmaban co código postal de Brandon e Brenda, pegatinas nas guitarras...), forxáronse un malditismo que aseguraba odios masculinos e éxitos femininos. A crise de liderazgo de Dr. Muras provocou un cisma que daría paso á segunda formación, colocando a Grial de cantante e guitarra (e collendo a testemuña de Dr. Muras de símbolo sexual provincial) e a Salvatore na batería. Os Pobre$ 2.0 (que arranxaban, entre outras, cancións de Manolo Kabezabolo para que lle gustaran ás nenas) foron flor dun día, desastre dos desastres e a morte musical de todo o que tiña algo que ver co proxecto.
Anos máis tarde, Dañel creou Artista Plástico Total e Grial cantou dúas cancións nun concerto único e memorablemente bizarro. Pero esa xa é outra historia.

Pedro Lamas en aregueifa.net

2007-11-22T10:53:00.000+01:00

A poesía de PEDRO LAMAS fai a súa estrea no netlabel na forma dun e-book que agrupa tres das súas obras, VENUS SNUVE, ATERRA ATERRA e AS PALABRAS SON OLLOS TORTOS.

Máis info e descarga do libro en pdf en www.aregueifa.net

SONO-TONE sortea cinco camisolas e discos de Fanny + Alexander

2007-11-19T08:41:00.000+01:00

A revista SONO-TONE sortea cinco camisolas e cinco copias en CD do novo disco de Fanny + Alexander "Finais dos 70s, comezos dos 80s". Para participar no sorteo premede aqui.

Xurxo Romani - O diaño e a mona (2007)

2007-11-14T17:25:00.000+01:00

Baixo o título de O DIAÑO E A MONA o zanfonista XURXO ROMANI edita o seu segundo disco no netlabel A Regueifa Plataforma, sete novos temas nos que a electrónica, a música tradicional e o jazz se dan cita co roce nas cinco cordas.

Coma sempre, máis info e descarga gratuita do disco en www.aregueifa.net

O nome xorde dunha frase tantas veces escoitada á miña avoa. Empregada para amosar admiración, perplexidade, estrañeza diante dalgo “moderno” e imprevisible. Nunca aclarado por qué empregaba aquela imaxe, aquela estraña parella, “¡¡O Diaño e a Mona!!”. Tempo despois souben por qué aquelas xentes de Lugo emparellaban de xeito inverosímil ó principe das tebras co primate de sexo feminino diante do asombro ou a confusión. No mencer do cine, a comezos do século XX, un dos primeiros aparellos que chegou a aquelas pequenas vilas de provincia foi un proxector de imaxes en movemento, un precursor do cine mudo, que amosaba a escena dunha persecución entre un diaño e unha mona. A admiración e perplexidade daquelas persoas humildes diante da engaiolante novidade da técnica foron a explicación da frase que perviviu ó longo dos anos nos nosos paisanos.
A toupada entre a zanfona e a música contemporánea busca o paralelismo con aquel choque de culturas que provocou o primeiro cinema na Galicia de fai cen anos. Nestes temas musicais, a zanfona electroacústica é empregada de xeito intencionado fora do seu contexto de instrumento medieval e popular, e en certos casos o seu son é manipulado con programas multiefectos. As fontes son, como é lóxico, a música tradicional, pero tamén o drum´n bass, o rock progresivo, o funk-jazz de finais dos anos 70 e a música electrónica fabricada con “loops”.
O emprego da zanfona deste xeito non é unha novidade. O camiño fóra xa trazado por mestres como Germán Diaz, Marc Egea, Matthias Loibner, Stephane Durand, Gilles Chabenat, César Fernández e o seu grupo “Bonovo”, e por suposto polo pai da zanfona moderna, o poliédrico músico Valentin Clastrier. Se o Cego de Mazaricos poidese escoitar estas músicas, ben certo que o primeiro que lle viría á boca sería “¡O diaño e a mona!”

Xa está aqui o novo de Fanny + Alexander

2007-10-29T10:21:00.000+01:00

Os composteláns Fanny + Alexander voltan con "Finais dos 70s, comezos dos 80s", un segundo traballo no que de novo estenden os límites do pop galego a base da mestura desacomplexada de estilos, tradicións e sensibilidades. Nos doce temas que fan parte do disco o dúo deixa poucos paus contemporáneos sen tocar, dende o pop electrónico de "María Silenzo", "Amei-te tanto" ou "Funcionaria ou estudante" até o ton New Wave de "Danzarei para ti... se botas outra moeda", pasando por experimentos coma "Postpunkdeirada" -un tema que ven ser un novo estilo musical en sí mesmo- ou "Cando eu era mozo", unha boutade en clave R n' B que soa coma o faría Timbaland se tivese o seu estudo nunha palloza do Cebreiro e no que participa coma convidado estelar Carlos Valcárcel AKA Projecto Mourente.

Continuando coa liña iniciada no seu debut, Lusco e Fusco, as letras de todos os temas son adapatacións de obras de poetas galegos (María do Cebreiro, Lois Pereiro, Daniel Salgado, Ricardo Carvalho Calero, Elvira Riveiro, Pilar Pallarés e Minus Bálido Rodriguez), incluindo ademáis coma bonus track "Berlín", o spoken word de María Lado musicado polo grupo, asi coma dúas remesturas a cargo de Projecto Mourente e unha peculiar versión de The Smiths.

O disco, que chegará no seu formato físico a todas as tendas esta mesma semana, pódese mercar xa online en www.trastenda.com e/ou descargar de balde en www.aregueifa.net

Coincidindo coa saída do disco estrean ademais un novo videoclip, "Amei-te tanto":

Roger de Flor - Canciones de amor y retranca

2007-10-26T10:35:00.000+02:00

A REGUEIFA PLATAFORMA edita Canciones de amor y retranca de ROGER DE FLOR, alcume trás o que se agacha o ferrolán Rogelio Arias xunto con Sergio Galego, sete temas que van do pop ao swing e reivindican a vixencia do crooner menos clásico.

Máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

The Bronxson Project - Vol. 2 (2007)

2007-10-25T08:20:00.000+02:00

Chega a A REGUEIFA PLATAFORMA Vol. 2, o primeiro traballo dos vigueses THE BRONXSON PROJECT, un quinteto que toca case todos os paus da música negra americana bebendo da estética dos 70s.

Máis info e descarga de balde do disco en www.aregueifa.net

Fanny + Alexander e The Homens na NASA

2007-10-22T11:29:00.000+02:00

O vindeiro venres, 2 de Novembro, o pop galego ten a súa particular festa co concerto de presentación dos novos discos de The Homens e Fanny + Alexander. As once xoias power-pop que fan parte de "Tres" sairon á rúa o pasado día 15 mentres que as once alfaias de pop electrónico de "Finais dos 70s, comezos dos 80s" chegarán o día 29 deste mesmo mes, ambolosdous discos editados baixo licenza Copyleft tanto dixital coma físicamente. A cita será ás 22,00 h. na sala NASA de Compostela.

Máis info en:

http://www.thehomens.com/
http://www.myspace.com/fannyealexander

6PM - Vista

2007-10-18T12:56:00.000+02:00

Ou cando as imaxes son tan fermosas coma a música que acompañan.

Fanny + Alexander - Finais dos 70s, comezos dos 80s

2007-10-09T12:52:00.000+02:00

Os composteláns Fanny + Alexander voltan con "Finais dos 70s, comezos dos 80s", un segundo traballo no que de novo estenden os límites do pop galego a base da mestura desacomplexada de estilos, tradicións e sensibilidades. Nos once temas que fan parte do disco o dúo deixa poucos paus contemporáneos sen tocar, dende o pop electrónico de "María Silenzo", "Amei-te tanto" e "Funcionaria ou estudante" até o ton New Wave de "Danzarei para ti... se botas outra moeda", pasando por experimentos coma "Postpunkdeirada" -un tema que ven ser un novo estilo musical en sí mesmo- ou "Cando eu era mozo", unha boutade en clave R n' B que soa coma o faría Timbaland se tivese o seu estudo nunha palloza do Cebreiro e no que participa coma convidado estelar Carlos Valcárcel AKA Projecto Mourente.

Continuando coa liña iniciada no seu debut, Lusco e Fusco, as letras de todos os temas son adapatacións de obras de poetas galegos (María do Cebreiro, Lois Pereiro, Daniel Salgado, Ricardo Carvalho Calero, Elvira Riveiro, Pilar Pallarés e Minus Bálido Rodriguez), incluindo ademáis coma bonus track "Berlín", o spoken word de María Lado musicado polo grupo, asi coma dúas remesturas a cargo de Projecto Mourente.

O disco estará disponíbel tanto en tendas coma en www.aregueifa.net a partir do día 29 de outubro.

Nova obra en www.aregueifa.net

2007-10-01T17:43:00.000+02:00

A sección de Outras Artes do Netlabel acolle máis unha fusión entre disciplinas, neste caso a literatura e a fotografía, da man de BESBE co seu primeiro libro, 28.

28 é a cousa máis bonita que che pode acontecer e, cando che pasa, tes que vivila. Todo o mundo se namora, todos nos vimos en situacións de quéreme-non me quere e cada un ten a súa propia historia que contar ou calar sobre esas vivencias. Díxome un amigo que non é bo botar o corazón ao aire, que se está onde está é por algo. Pensando niso, teño que dicir que parte do meu corazón está agachadiño entre as palabras, esas que faltan tantas veces, que compoñen 28, unha película que, fotograma a fotograma, vai dando vida para despois lembrar que todo neste mundo é fuxidío, mesmo os sentementos.

Sexa como sexa, amar é regalar e, anque os sentementos muden, sempre quererás agasallarte a aquelas persoas que tanto che deron no seu día, coas que foches tan feliz e das que non che importa esquecer aniversarios porque non sería xusto lembrarte delas só un día.

Sen máis, agardo que rematedes a lectura cun sorriso, coa sensación dunha aperta cálida e, quen sabe, con morriña no voso interior.

The Homens - Calamar

2007-10-01T13:05:00.000+02:00

Nadadora - Tu y cuantos como tu

2007-09-17T17:47:00.000+02:00

Tu y Cuantos como tú

Os grovenses estrean videoclip, dirixido por certo por Rafa Arcos, batería dos xeniais Manos de Topo.

Moondogs Blues Party en www.aregueifa.net

2007-09-17T11:34:00.000+02:00

O futuro do blues galego ten nome propio, MOONDOGS BLUES PARTY. O seu incríbel debut, O cadelo lunático, chega ao netlabel precedido dunha morea de premios e recoñecementos. Máis info e descarga do disco en www.aregueifa.net

Moondogs Blues Party non nasce cunha ambición maior que a que se pode percurar coa masturbación persoal, isto é, ten un ponto de curiosidade á vez que de intimismo, de mero pracer propio e sobre todo de procura, de experimentación necesaria, esa curiosidade inherente ao espírito dinámico daquel que compón as súas cancións.
Detrás da música de Moondogs Blues Party non hai ensaios, nen gravacións infinitas, todo soa como a primeira vez que é tocado. Pode que non posúa unha grande pureza técnica ou soe cunha moderna sofisticación musical. Tampouco anda detras dela. É algo fresco e efémero, sentido e perdido, que non podería repetirse, é case como unha relixión na que Thelonius Monk é o pastor.
A música de Moondogs Blues Party é unha procura constante, un camiñar sen cesar, trens que se perden e amores que non voltarán, o paso pola vida, pola sociedade, o sexo, o pacto co mal, a morte, a escravitude... todo baixo a influenza dos grandes do xénero, dende Muddy Waters e Rory Gallagher a Tom Waits, pasando por Paul Butterfield Blues Band e JJ Cale.
Actualmente a banda está composta por Javier Prado (guitarra e voz), Kevin Traba (batería), Javier Campello (guitarra e voz), Iria Novo (baixo), Klaus Martin (trompeta) e Alicia Val (frauta traveseira).

ZUMBIDO - Gax (2007)

2007-09-13T08:51:00.000+02:00

ZUMBIDO
Gax
(O caixón do xastre, 2007)

Ben mirado o impacto do grunge na Galiza foi ben limitado. Non é que formacións coma Alice in Chains, Soundgarden, Stone Temple Pilots ou Nirvana non foran populares por estas terras, ao contrario, pero o certo é que naquel tempo poucos grupos galegos asumiron a súa estética musical plenamente. Unha desas bandas foron os coruñeses Zumbido, xuntos dende 1998, que se ben comezaron nunha liña máis punk foron quen de superar todas as modas musicais da última década e conservar a esencia do son que máis os influiu nos seus comezos, sen dúbida o de Seattle. O curioso do asunto é que esta estoica resistencia os convirte nunha banda que vai varios anos por diante do que se está a facer hoxe en día, xa que o revival grunge está á volta da esquina e a liña que separa o retro do antigo é ben fina. Todo un exemplo de que, incluso no musical, resistir é vencer (...)

O artigo completo en Sono-Tone

Fanny + Alexander - Danzarei para ti (se botas outra moeda)

2007-09-10T10:46:00.000+02:00

O segundo disco longo de Fanny + Alexander verá a luz finalmente este mes de outubro. Baixo o título de "Finais dos 70s, comezos dos 80s" agóchanse nove temas -sete propios e dúas versións, de Fuxan os Ventos e The Smiths- nos que continuan o vieiro iniciado no seu debut -Lusco e Fusco- mesturando pop, electrónica, rock, hip-hop e música tradicional galega. As letras serán, de novo, adaptacións de obras de poetas galegos, dende Elvira Riveiro a Pilar Pallarés pasando por Daniel Salgado, Carvalho Calero e Lois Pereiro.

O primeiro single, Danzarei para ti (se botas outra moeda), xa pode escoitarse no seu Myspace, mirarse en Youtube e e descargarse en mp3.

Catpeople - Behind

2007-09-10T10:44:00.000+02:00

"Behind" CatPeople

Estudar cinema e tamén facer música é o que ten, que logo che saen uns videos tan feitos que serían a envexa de Leni Riefenstahl.

TAB - El himno de la bala

2007-09-05T12:59:00.000+02:00

Triangulo de amor bizarro

Por se non tiñan suficientes fans van e fan este videoclip tan friqui. A estética de tuno-sinistro é o que se vai levar este outono de seguro...

Sono-Tone está de volta

2007-09-05T12:35:00.000+02:00

A nova tira do Indie com Bigode non podía expresar mellor ese sentimento que produz a fin do verán e a volta á normalidade. Sono-Tone is back in town!

KOMUNIKANDO TV #3

2007-07-23T11:23:00.000+02:00

Xa está na rede a terceira entrega do único programa de televisión adicado exclusivamente á escena musical galega.